21 Eki, 2008 
Hayat… Onca zorluğa, onca kötülüğe, onca şerefsizliğe rağmen sapasağlam ayakta kalma mücadelesi vermek ve en önemlisi bu mücadeleden hiçbir zarar almamak, işte en güç olan şeylerden birisi de bu. Farklı duygular, farklı tarzlar, farklı düşünceler… Yani tam anlamıyla bunalım!
Evet bu şuan içinde olduğum ruh hali. Açıkçası kendimi tanıyamaz hale gelmeme neden olduğu zamanların olmadığını söylersem yanlış olur. Bunun nedeni evden ayrılma, üniversite hayatı diyeceğim ama o da değil. Çünkü bu benim evden ilk ayrılışım değil.
Çok karmaşık ve saçma bir yazı oldu sanırım ama ayrıntılara girmekten çekiniyorum açıkcası.
Sonum hayrola…
Atatürk diyor ki,
"Arka üstü yatmak ve ömrünü çalışmadan geçirmek isteyen insanların bizim toplumumuzda yeri yoktur, hakkı yoktur. "
Sevgili savaş. kafan o kadar karışık ki yaşadığın zor bir durumun cümlelerine yansıttıkları da biraz karışmış.seni anlıyorum. hayat adına yaptıgın tanım mantıklı..hayat bi mücadele fakat bu mücadele zaman zaman bize zarar verebiliyo belki de bu zararı vermesi gerekiyo belki sen bu zararı kendi lehine çevirebilirsin.Nasıl diceksin?bence yaşanan iyi yada kötü herşey bizim için tecrübe.hayatımızda dönem dönem ruh halimizi sarsacak bunalımlar yaşıyabiliyoz.Bunlar hiç bi zaman bitmiycek,hayatımızda sıkıntılar hep olacak.İyisimi bunları kabullenip güçlü olmaya çalışmak..aynı senin dedğin gibi “herşeye rağmen”.Sorununu tam olarak bilmediğim için yorumum sana saçma gelebilir.bu sayfayı tesadüfen açtım ve yazmak istedim sadece.
Büşra, gerçekten çok güzel yazmışsın. Her ne kadar geçte olsa, içinde olduğum durumdan kurtulup, neyin ne olduğunu biraz daha iyi anlar hale geldim…
Ayrıca yorumun için teşekkür ederim.
Yorumlayalım